fiziğe, coğrafyaya ve meteorolojiye tamamen aykırı olan ama her bisikletçinin iliklerine kadar hissettiği, murphy kanunlarının bisiklet şubesidir. özellikle talas gibi açık arazilerde, düzlüklerde pedallarken rüzgarın hep ama hep karşıdan esmesi durumudur.
evden çıkarken rüzgarı arkanıza alırsınız, "oh be bugün uçacağım" dersiniz. gidiş yolu biter, dönüşe geçersiniz. mantıken rüzgarın şimdi sizi arkadan ittirmesi gerekir değil mi? hayır! rüzgar da sizinle birlikte yön değiştirir. gidişte ciğerinize vuran o rüzgar, dönüşte de suratınıza tokat gibi çarpar. yokuş aşağı inerken bile rüzgar yüzünden pedala basmak zorunda kaldığınız o an, isyan bayraklarının çekildiği andır. doğa ana adeta "kolay kolay eve dönmek yok, o bacaklar yanacak!" der. "rüzgar direnci" denen şeyin aslında kütleyle veya aerodinamiyle değil, tamamen evrenin sizinle olan kişisel problemiyle alakalı olduğunu anlarsınız.
evden çıkarken rüzgarı arkanıza alırsınız, "oh be bugün uçacağım" dersiniz. gidiş yolu biter, dönüşe geçersiniz. mantıken rüzgarın şimdi sizi arkadan ittirmesi gerekir değil mi? hayır! rüzgar da sizinle birlikte yön değiştirir. gidişte ciğerinize vuran o rüzgar, dönüşte de suratınıza tokat gibi çarpar. yokuş aşağı inerken bile rüzgar yüzünden pedala basmak zorunda kaldığınız o an, isyan bayraklarının çekildiği andır. doğa ana adeta "kolay kolay eve dönmek yok, o bacaklar yanacak!" der. "rüzgar direnci" denen şeyin aslında kütleyle veya aerodinamiyle değil, tamamen evrenin sizinle olan kişisel problemiyle alakalı olduğunu anlarsınız.